အခန်းဆက်ဝတ္ထုရှည်

အောင်ရဲ့အောင်

အောင်ရဲ့အောင်

ယမန်နေ့မှအဆက်

နောက်ပြီး အိမ်ရှေ့က စားပွဲနားက စင်ပေါ်က ရမိရရာ Le Point (The Period) လို့ အဓိပ္ပါယ်ထွက်တဲ့  ပြင်သစ်မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်ကို  ကောက်ယူပြီး ကိုအောင့်ကျောပြင်ကို အဲဒီစာအုပ်နဲ့ တဖျပ်ဖျပ် ရိုက်လိုက် တယ်။ 

သည်သီချင်းဟာ အောင့်ရင်ထဲမှာ လှုပ်ရှားစေတာ တော့ အမှန်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အကြောင်းသိနေကြတော့ အောင် အနေရခက်နေမယ်ဆိုတာ သူတို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်    နည်းနည်းမှ မစဉ်းစားမိကြဘူးလား။

အောင်ရဲ့အောင်

အောင်ရဲ့အောင်

ယမန်နေ့မှအဆက်

အိမ်ရှေ့ထွက်လာသောအချိန်တွင် သူပြောသလို ဘောက်ချာလည်းမရှာဘဲ “လူရွှန်းဝတ္ထုတိုများ”  ဆိုသည့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့် စာအုပ်တစ်အုပ် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ဖတ်နေသော ကိုအောင့်ကို လှမ်းမြင်လိုက်တော့ အောင်သည် ကိုအောင့်ကျောကိုရိုက်ရင်း...

“ကိုအောင်နော်...ကိုအောင်၊ ခင်ဗျား ဘာလုပ်တာလဲ၊ တော်တော်လည်တာပေါ့၊ ပညာပြတယ်ဟုတ်လား၊ ပညာ ဒါအကုန် ပဲလား၊ ပညာကုန်ပြီလား”

အောင်ရဲ့အောင်

အောင်ရဲ့အောင်

ယမန်နေ့မှအဆက်

“ကောင်မလေး၊ နင် ငိုနေတာလား”

“ဟင့်အင်း”

ကိုအောင်၏အမေးကို ညာလိုက်သည်။

ကိုအောင်သည် တံခါးခေါက်လိုက်တော့ တံခါးသည် ပွင့်လာသည်။

ထုံးစံအတိုင်းပင် ကိုအောင့်အိမ်သည် တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

“အိမ်မှာ ခိုင်းစရာလူမရှိဘူးလား...ကိုအောင်၊ ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာသလိုပဲ၊မနက်က ဘာမှမစားရသေးဘူး”

အောင် ရဲ့ အောင်

 

အောင် ရဲ့ အောင်

 

ယမန်နေ့မှအဆက်

“တစ်ခါတလေ စိတ်ညစ်ရင် စာဖတ်လို့မရဘူး ကိုအောင်ရ၊ ကျွန်တော် လျှောက် သွားချင်နေတယ်”

“ကဲ...လာ၊    ဒီလောက်တောင် လျှောက်သွားချင်ရင် နင့်ကို ငါခေါ်သွား မယ်”

“ဘယ်ခေါ်သွားမှာလဲ”

အောင် ရဲ့ အောင်

 

အောင် ရဲ့ အောင်

 

ယမန်နေ့မှအဆက်

    ကိုလတ်သည် အောင့်ကို ကမန်းကတန်း ဆွဲထူပြီးရယ်လျက်   လှမ်းဖက်လိုက်လေ သည်။

အောင်သည် ကိုလတ်၏ကျောပြင်ကို ဖြန်းခနဲရိုက်လိုက်ပြီး...

“ကိုလတ် တော်တော်ဆိုးပါလား”

ကိုလတ်သည်    တသောသောနှင့် ရယ်မောနေမိပြီး အောင့်ကို ဒုတိယအကြိမ် နမ်းလိုက်ပြန်သည်။

အောင် ရဲ့ အောင်

 

အောင် ရဲ့ အောင်

 

ယမန်နေ့မှအဆက်

    အောင်သည်  ရှိုက်သံတစ်ချက်နှင့်  စာအုပ်ကို လက်ကမလွှတ်ဘဲ အတင်းဆုပ်ကိုင်လျက် စာအုပ်ကို မျက်နှာရှေ့တွင် ဇွတ်အတင်းကပ်ကာ ထောင်ထားလေသည်။

အောင့်လက်တွေမှာ  တုန်နေကာ  ကိုယ်မှာလှုပ်နေသည်။

“အောင်...အောင်လေး”

“သြော်...အောင် အောင်လေး”

ကိုလတ်ကညည်းကာ အောင့်နားတိုးထိုင်ကာ...

အောင် ရဲ့‌ အောင်

 

အောင် ရဲ့‌ အောင်

 

ယမန်နေ့မှအဆက်

“ကိုင်း...ဒီလိုဆိုရင် အဲဒီနောက်တစ်ခုကို ဖတ်ပြီး အောင့်ကိုပြန်ပေးမယ်”

“ကိုလတ်  သိပ်ဆိုးတာပဲ၊  တကယ်မတရားဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို သိပ်နိုင်တာပဲ၊ ပေး ပြန်ပေး”

စာအုပ်ကို ပြန်လုသော အောင်၏လက်ကို ကိုလတ် သည် ဆွဲဖယ်ပစ်လိုက်ပြီး...

“ဘာဖြစ်လဲ အောင်ရဲ့၊ ဖတ်လို့ကောင်းပါတယ်”

အောင် ရဲ့ အောင်

 

အောင် ရဲ့ အောင်

 

ယမန်နေ့မှအဆက်

မမစံက  ရယ်လျက် ချောစု၊ အောင်နှင့် ဆန်းဆန်းမြင့်တို့၏ ခေါင်းတွေကို တိုက်ပေးလိုက်ကာ...

“ပြောကြ ပြောကြ၊  လွတ်လပ်စွာအတင်းပြောနိုင်တဲ့   ဒီမိုကရေစီ မိန်းမတိုင်းမှာရှိတယ်”

“မမစံကလည်း ဒါ အတင်းမဟုတ်ပါဘူး၊ အမှန်ကိုပြောတာပဲ၊ လိပ်ကို လိပ်လို့ပြောတာ၊ ကြမ်းပိုးကို ကြမ်းပိုးလို့ပြောတာ အပြစ်ရှိသလား”

အောင်က ရုတ်ခြည်းချေပလိုက်သည်။